AşK
Kitap yaprakları arasında kurumuş bir menekşe hüznünü
Bir ikindi yağmuru taşır ülkeme
Ölümün ölmeyen soğuk yüzünü
Asla unutmamalıyım.
Sansürsüz duygulara salıyor beni damda yağmurun sesi
Toprak soluyor baharı yavaş yavaş
Ürpertiyor sevdasızlık endişesi
Sevdalar donanmalıyım.
Gönlüm takılı kaldı köknarların dalında bir damla su
Çoban ateşlerinde yanan bir çam dalıyım
Bir türlü kurtulamıyorum tutsaklıktan
Ben kara sevdalıyım.
################################################## ###
################################################## ##
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
################################################## ##
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
################################################## ##
Aşk mı bu dünyayı yaşamaya değer kılan,
Sevgi mi insanları bir araya getiren.
Dosluk mu gerçek anlamını bilmediğimiz, unuttuğumuz şey.
Hepsi silikleşmiş, bu pis kentin sokaklarında.
Umutsuz geleceği bekler olmuş insan oğlu.
Peki kurtuluş ne zaman yaşanılan şeylerden.
Kalbimin ışığı kaldı yürüdüğüm sokakları aydınlatan.
Tek ışığım inancım ve sevgim kaldı, gökyüzünü parlak kılan.
